Κυριακή, 8 Ιουνίου 2014

Οι Έλληνες δεν ασχολούνται ούτε με την ιστορία τους!..

Γνωστή η απάντηση προς τον Τούρκο πολιορκητή, του αυτοκράτορος Κωνσταντίνου Παλαιολόγου: «Το δε την πόλη σοι δούναι ούτ’ εμόν εστί ούτ’ άλλου τινός των κατοικούντων εν αυτή. Κοινή γαρ γνώμη πάντες αυτοπροαιρέτως αποθανούμεν και ου φεισόμεθα της ζωής ημών». Η απάντηση αυτή εκφράζει το αυτό πνεύμα με εκείνο του «μολών λαβέ» των Σπαρτιατών, τη θυσία των υπερασπιστών των Θερμοπυλών και του Διάκου της Αλαμάνας. Την...

αποφασιστικότητα όμως αυτή δεν είχαν εκείνοι, οι οποίοι διεκήρυτταν το «κάλλιον τουρκικόν φακιόλιον ή τιάρα λατινική». Αυτών δηλαδή που προτιμούσαν να δουν κυριευμένη αυτή από τους Τούρκους, και όχι δεχομένη τους ανθρώπους του Πάπα. 

Το Βυζάντιο επηρέασε τους Τούρκους καθ’ ολοκληρίαν. Η τουρκική σημαία και το αντίστοιχο «εθνικό σύμβολο» των Τούρκων προέρχεται από ένα σύμβολο του Βυζαντίου αλλά και της αρχαιολογικής πόλης Βυζάντιον, που υπήρχε στη θέση της Κωνσταντινουπόλεως. 

Απ’ αυτό το σήμα, που είναι πανάρχαιο και απαντάται ως λατρευτικό σύμβολο της θεάς Εκάβης, έγινε σύμβολο της πόλης του Βυζαντίου, όταν ο Φίλιππος, πατέρας του Μεγάλου Αλεξάνδρου, προσπάθησε να καταλάβει αυτήν την πόλη, και μια νύχτα με συννεφιά, έστειλε πολεμιστές να περάσουν τα τείχη και να αλώσουν αυτή. Ξαφνικά εμφανίσθηκε το φεγγάρι, οι εισβολείς έγιναν αντιληπτοί και αποκρούσθηκε η επίθεση. Από τότε και επειδή θεωρήθηκε ως θεϊκή βοήθεια προς την πόλη, έγινε σύμβολο της πόλης του Βυζαντίου, το άστρο και η ημισέληνος.

Από εκεί έμεινε ως σύμβολο παραδοσιακό και στην Κωνσταντινούπολη, το βρήκε και ο Μωάμεθ ο Πορθητής και όπως χρησιμοποίησε ό,τι βρήκε στην Βυζαντινή Αυτοκρατορία, για να δώσει αυτοκρατορικό χαρακτήρα στην πλιατσικολογική οθωμανική κατάκτηση, το έκανε σύμβολο της οθωμανικής κυριαρχίας και έτσι έμεινε ως μουσουλμανικό σύμβολο. Υπήρχαν ακόμη και κέρματα του Βυζαντίου με το άστρο και την ημισέληνο και τη λέξη «Βυζάντιον». 

Την 29η Μαΐου ήταν η επέτειος της Αλώσεως της Κωνσταντινουπόλεως. Τα ΜΜΕ ασχολήθηκαν με τα αποτελέσματα των Ευρωεκλογών, τα σχόλια και τις συζητήσεις στελεχών της Αριστεράς και διάφορες προβλέψεις καθ’ υπαγόρευση. Καμμία επετειακή τηλεοπτική εκδήλωση δεν αντιληφθήκαμε. 

Οι Έλληνες δεν ασχολούνται ούτε με την ιστορία τους. Πολιτικολογούν ασυστόλως. Και ναι μεν κατά τους αρχαίους προγόνους μας, όποιος δεν ενδιαφέρεται για τα κοινά, δεν είναι άξιος πολίτης, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι πρώτιστο καθήκον πρέπει να είναι η πολιτικολογία. 

Οι περισσότεροι, αν όχι όλοι οι Έλληνες πολίτες, θεωρούν εαυτούς καταλλήλους να είναι αρχηγοί κομμάτων ή και πρωθυπουργοί. Το ελάττωμα των συγχρόνων Ελλήνων είναι η φιλοπρωτία και η αρχομανία. Οι Ιταλοί, με πληθυσμό 60 περίπου εκατομμυρίων κατοίκων, είχαν 900 υποψηφίους ευρωβουλευτές. Η Ελλάδα, με πληθυσμό 11 εκατομμυρίων κατοίκων, εκ των οποίων τα 3 εκατομμύρια είναι αλλοδαποί, είχε 43 ψηφοδέλτια και συνολικά άνω των 1.800 υποψηφίων ευρωβουλευτών. Ο Ελληνικός Λαός δεν είναι μόνο περίεργος, αλλά και φαιδρός. 

Όσοι παρεμβαίνουν στις ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές παίζουν με τις λέξεις «δημοκρατία», «σοσιαλισμός», «αριστερά κόμματα», «αριστερή ιδεολογία» κλπ. Σε όλα τα κόμματα, το κέντρο των προγραμμάτων τους ήταν τα συμφέροντα του ελληνικού λαού. Τώρα αυτά έχουν υποκατασταθεί από τα κομματικά συμφέροντα. 

ΒΑΣ. Α. ΚΟΚΚΙΝΟΣ

Επίτ. Πρόεδρος του Αρείου Πάγου

Υ.Γ. Το κείμενο εκφράζει τις απόψεις του συγγραφέα και όχι του zitsagate